युधिष्ठिर उवाच:
किं स्विद्दत्तं पितृभ्यो वै भवत्यक्षय़मीश्वर |
१ क
युधिष्ठिर उवाच:
किं हविश्चिररात्राय़ किमानन्त्याय़ कल्पते ||
१ ख
भीष्म उवाच:
हवींषि श्राद्धकल्पे तु यानि श्राद्धविदो विदुः |
२ क
भीष्म उवाच:
तानि मे शृणु काम्यानि फलं चैषां युधिष्ठिर ||
२ ख
भीष्म उवाच:
तिलैर्व्रीहिय़वैर्माषैरद्भिर्मूलफलैस्तथा |
३ क
भीष्म उवाच:
दत्तेन मासं प्रीय़न्ते श्राद्धेन पितरो नृप ||
३ ख
भीष्म उवाच:
वर्धमानतिलं श्राद्धमक्षय़ं मनुरव्रवीत् |
४ क
भीष्म उवाच:
सर्वेष्वेव तु भोज्येषु तिलाः प्राधान्यतः स्मृताः ||
४ ख
भीष्म उवाच:
द्वौ मासौ तु भवेत्तृप्तिर्मत्स्यैः पितृगणस्य ह |
५ क
भीष्म उवाच:
त्रीन्मासानाविकेनाहुश्चातुर्मास्यं शशेन तु ||
५ ख
भीष्म उवाच:
आजेन मासान्प्रीय़न्ते पञ्चैव पितरो नृप |
६ क
भीष्म उवाच:
वाराहेण तु षण्मासान्सप्त वै शाकुनेन तु ||
६ ख
भीष्म उवाच:
मासानष्टौ पार्षतेन रौरवेण नवैव तु |
७ क
भीष्म उवाच:
गवय़स्य तु मांसेन तृप्तिः स्याद्दशमासिकी ||
७ ख
भीष्म उवाच:
मासानेकादश प्रीतिः पितॄणां माहिषेण तु |
८ क
भीष्म उवाच:
गव्येन दत्ते श्राद्धे तु संवत्सरमिहोच्यते ||
८ ख
भीष्म उवाच:
यथा गव्यं तथा युक्तं पाय़सं सर्पिषा सह |
९ क
भीष्म उवाच:
वाध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी ||
९ ख
भीष्म उवाच:
आनन्त्याय़ भवेद्दत्तं खड्गमांसं पितृक्षय़े |
१० क
भीष्म उवाच:
कालशाकं च लौहं चाप्यानन्त्यं छाग उच्यते ||
१० ख
भीष्म उवाच:
गाथाश्चाप्यत्र गाय़न्ति पितृगीता युधिष्ठिर |
११ क
भीष्म उवाच:
सनत्कुमारो भगवान्पुरा मय़्यभ्यभाषत ||
११ ख
भीष्म उवाच:
अपि नः स कुले जाय़ाद्यो नो दद्यात्त्रय़ोदशीम् |
१२ क
भीष्म उवाच:
मघासु सर्पिषा युक्तं पाय़सं दक्षिणाय़ने ||
१२ ख
भीष्म उवाच:
आजेन वापि लौहेन मघास्वेव यतव्रतः |
१३ क
भीष्म उवाच:
हस्तिच्छाय़ासु विधिवत्कर्णव्यजनवीजितम् ||
१३ ख
भीष्म उवाच:
एष्टव्या वहवः पुत्रा यद्येकोऽपि गय़ां व्रजेत् |
१४ क
भीष्म उवाच:
यत्रासौ प्रथितो लोकेष्वक्षय़्यकरणो वटः ||
१४ ख
भीष्म उवाच:
आपो मूलं फलं मांसमन्नं वापि पितृक्षय़े |
१५ क
भीष्म उवाच:
यत्किञ्चिन्मधुसंमिश्रं तदानन्त्याय़ कल्पते ||
१५ ख