वैशम्पाय़न उवाच:
एवं सम्भाषमाणे तु धौम्ये कौरवनन्दन |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
लोमशः सुमहातेजा ऋषिस्तत्राजगाम ह ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं पाण्डवाग्रजो राजा सगणो व्राह्मणाश्च ते |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उदतिष्ठन्महाभागं दिवि शक्रमिवामराः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमभ्यर्च्य यथान्याय़ं धर्मराजो युधिष्ठिरः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पप्रच्छागमने हेतुमटने च प्रय़ोजनम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स पृष्टः पाण्डुपुत्रेण प्रीय़माणो महामनाः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच श्लक्ष्णय़ा वाचा हर्षय़न्निव पाण्डवान् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सञ्चरन्नस्मि कौन्तेय़ सर्वलोकान्यदृच्छय़ा |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गतः शक्रस्य सदनं तत्रापश्यं सुरेश्वरम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तव च भ्रातरं वीरमपश्यं सव्यसाचिनम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्रस्यार्धासनगतं तत्र मे विस्मय़ो महान् |
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आसीत्पुरुषशार्दूल दृष्ट्वा पार्थं तथागतम् ||
६ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
आह मां तत्र देवेशो गच्छ पाण्डुसुतानिति |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सोऽहमभ्यागतः क्षिप्रं दिदृक्षुस्त्वां सहानुजम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वचनात्पुरुहूतस्य पार्थस्य च महात्मनः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आख्यास्ये ते प्रिय़ं तात महत्पाण्डवनन्दन ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रातृभिः सहितो राजन्कृष्णय़ा चैव तच्छृणु |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यत्त्वय़ोक्तो महावाहुरस्त्रार्थं पाण्डवर्षभ ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदस्त्रमाप्तं पार्थेन रुद्रादप्रतिमं महत् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
यत्तद्व्रह्मशिरो नाम तपसा रुद्रमागतम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अमृतादुत्थितं रौद्रं तल्लव्धं सव्यसाचिना |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्समन्त्रं ससंहारं सप्राय़श्चित्तमङ्गलम् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वज्रं चान्यानि चास्त्राणि दण्डादीनि युधिष्ठिर |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यमात्कुवेराद्वरुणादिन्द्राच्च कुरुनन्दन |
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्त्राण्यधीतवान्पार्थो दिव्यान्यमितविक्रमः ||
१२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
विश्वावसोश्च तनय़ाद्गीतं नृत्तं च साम च |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वादित्रं च यथान्याय़ं प्रत्यविन्दद्यथाविधि ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं कृतास्त्रः कौन्तेय़ो गान्धर्वं वेदमाप्तवान् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुखं वसति वीभत्सुरनुजस्यानुजस्तव ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदर्थं मां सुरश्रेष्ठ इदं वचनमव्रवीत् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्च ते कथय़िष्यामि युधिष्ठिर निवोध मे ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भवान्मनुष्यलोकाय़ गमिष्यति न संशय़ः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रूय़ाद्युधिष्ठिरं तत्र वचनान्मे द्विजोत्तम ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आगमिष्यति ते भ्राता कृतास्त्रः क्षिप्रमर्जुनः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुरकार्यं महत्कृत्वा यदाशक्यं दिवौकसैः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तपसा तु त्वमात्मानं भ्रातृभिः सह योजय़ |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तपसो हि परं नास्ति तपसा विन्दते महत् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अहं च कर्णं जानामि यथावद्भरतर्षभ |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न स पार्थस्य सङ्ग्रामे कलामर्हति षोडशीम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यच्चापि ते भय़ं तस्मान्मनसिस्थमरिन्दम |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्चाप्यपहरिष्यामि सव्यसाचाविहागते ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यच्च ते मानसं वीर तीर्थय़ात्रामिमां प्रति |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्च ते लोमशः सर्वं कथय़िष्यत्यसंशय़म् ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यच्च किञ्चित्तपोय़ुक्तं फलं तीर्थेषु भारत |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महर्षिरेष यद्व्रूय़ात्तच्छ्रद्धेय़मनन्यथा ||
२२ ख