युधिष्ठिर उवाच:
न वै निर्गुणमात्मानं मन्ये देवर्षिसत्तम |
१ क
युधिष्ठिर उवाच:
तथास्मि दुःखसन्तप्तो यथा नान्यो महीपतिः ||
१ ख
युधिष्ठिर उवाच:
परांश्च निर्गुणान्मन्ये न च धर्मरतानपि |
२ क
युधिष्ठिर उवाच:
ते च लोमश लोकेऽस्मिन्नृध्यन्ते केन केतुना ||
२ ख
लोमश उवाच:
नात्र दुःखं त्वय़ा राजन्कार्यं पार्थ कथञ्चन |
३ क
लोमश उवाच:
यदधर्मेण वर्धेरन्नधर्मरुचय़ो जनाः ||
३ ख
लोमश उवाच:
वर्धत्यधर्मेण नरस्ततो भद्राणि पश्यति |
४ क
लोमश उवाच:
ततः सपत्नाञ्जय़ति समूलस्तु विनश्यति ||
४ ख
लोमश उवाच:
मय़ा हि दृष्टा दैतेय़ा दानवाश्च महीपते |
५ क
लोमश उवाच:
वर्धमाना ह्यधर्मेण क्षय़ं चोपगताः पुनः ||
५ ख
लोमश उवाच:
पुरा देवय़ुगे चैव दृष्टं सर्वं मय़ा विभो |
६ क
लोमश उवाच:
अरोचय़न्सुरा धर्मं धर्मं तत्यजिरेऽसुराः ||
६ ख
लोमश उवाच:
तीर्थानि देवा विविशुर्नाविशन्भारतासुराः |
७ क
लोमश उवाच:
तानधर्मकृतो दर्पः पूर्वमेव समाविशत् ||
७ ख
लोमश उवाच:
दर्पान्मानः समभवन्मानात्क्रोधो व्यजाय़त |
८ क
लोमश उवाच:
क्रोधादह्रीस्ततोऽलज्जा वृत्तं तेषां ततोऽनशत् ||
८ ख
लोमश उवाच:
तानलज्जान्गतह्रीकान्हीनवृत्तान्वृथाव्रतान् |
९ क
लोमश उवाच:
क्षमा लक्ष्मीश्च धर्मश्च नचिरात्प्रजहुस्ततः |
९ ख
लोमश उवाच:
लक्ष्मीस्तु देवानगमदलक्ष्मीरसुरान्नृप ||
९ ग
लोमश उवाच:
तानलक्ष्मीसमाविष्टान्दर्पोपहतचेतसः |
१० क
लोमश उवाच:
दैतेय़ान्दानवांश्चैव कलिरप्याविशत्ततः ||
१० ख
लोमश उवाच:
तानलक्ष्मीसमाविष्टान्दानवान्कलिना तथा |
११ क
लोमश उवाच:
दर्पाभिभूतान्कौन्तेय़ क्रिय़ाहीनानचेतसः ||
११ ख
लोमश उवाच:
मानाभिभूतानचिराद्विनाशः प्रत्यपद्यत |
१२ क
लोमश उवाच:
निर्यशस्यास्ततो दैत्याः कृत्स्नशो विलय़ं गताः ||
१२ ख
लोमश उवाच:
देवास्तु सागरांश्चैव सरितश्च सरांसि च |
१३ क
लोमश उवाच:
अभ्यगच्छन्धर्मशीलाः पुण्यान्याय़तनानि च ||
१३ ख
लोमश उवाच:
तपोभिः क्रतुभिर्दानैराशीर्वादैश्च पाण्डव |
१४ क
लोमश उवाच:
प्रजहुः सर्वपापानि श्रेय़श्च प्रतिपेदिरे ||
१४ ख
लोमश उवाच:
एवं हि दानवन्तश्च क्रिय़ावन्तश्च सर्वशः |
१५ क
लोमश उवाच:
तीर्थान्यगच्छन्विवुधास्तेनापुर्भूतिमुत्तमाम् ||
१५ ख
लोमश उवाच:
तथा त्वमपि राजेन्द्र स्नात्वा तीर्थेषु सानुजः |
१६ क
लोमश उवाच:
पुनर्वेत्स्यसि तां लक्ष्मीमेष पन्थाः सनातनः ||
१६ ख
लोमश उवाच:
यथैव हि नृगो राजा शिविरौशीनरो यथा |
१७ क
लोमश उवाच:
भगीरथो वसुमना गय़ः पूरुः पुरूरवाः ||
१७ ख
लोमश उवाच:
चरमाणास्तपो नित्यं स्पर्शनादम्भसश्च ते |
१८ क
लोमश उवाच:
तीर्थाभिगमनात्पूता दर्शनाच्च महात्मनाम् ||
१८ ख
लोमश उवाच:
अलभन्त यशः पुण्यं धनानि च विशां पते |
१९ क
लोमश उवाच:
तथा त्वमपि राजेन्द्र लव्धासि विपुलां श्रिय़म् ||
१९ ख
लोमश उवाच:
यथा चेक्ष्वाकुरचरत्सपुत्रजनवान्धवः |
२० क
लोमश उवाच:
मुचुकुन्दोऽथ मान्धाता मरुत्तश्च महीपतिः ||
२० ख
लोमश उवाच:
कीर्तिं पुण्यामविन्दन्त यथा देवास्तपोवलात् |
२१ क
लोमश उवाच:
देवर्षय़श्च कार्त्स्न्येन तथा त्वमपि वेत्स्यसे ||
२१ ख
लोमश उवाच:
धार्तराष्ट्रास्तु दर्पेण मोहेन च वशीकृताः |
२२ क
लोमश उवाच:
नचिराद्विनशिष्यन्ति दैत्या इव न संशय़ः ||
२२ ख