वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वैस्तु महाराज भग्ने कर्णे महारथे |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा धार्तराष्ट्रस्य पश्यतः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तान्दृष्ट्वा द्रवतः सर्वान्धार्तराष्ट्रान्पराङ्मुखान् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनो महाराज नासीत्तत्र पराङ्मुखः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तामापतन्तीं सम्प्रेक्ष्य गन्धर्वाणां महाचमूम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महता शरवर्षेण सोऽभ्यवर्षदरिन्दमः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अचिन्त्य शरवर्षं तु गन्धर्वास्तस्य तं रथम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनं जिघांसन्तः समन्तात्पर्यवारय़न् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
युगमीषां वरूथं च तथैव ध्वजसारथी |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्वांस्त्रिवेणुं तल्पं च तिलशोऽभ्यहनन्रथम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनं चित्रसेनो विरथं पतितं भुवि |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिद्रुत्य महावाहुर्जीवग्राहमथाग्रहीत् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्गृहीते राजेन्द्र स्थितं दुःशासनं रथे |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पर्यगृह्णन्त गन्धर्वाः परिवार्य समन्ततः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विविंशतिं चित्रसेनमादाय़ान्ये प्रदुद्रुवुः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विन्दानुविन्दावपरे राजदारांश्च सर्वशः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सैन्यास्तु धार्तराष्ट्रस्य गन्धर्वैः समभिद्रुताः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पूर्वं प्रभग्नैः सहिताः पाण्डवानभ्ययुस्तदा ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शकटापणवेश्याश्च यानय़ुग्यं च सर्वशः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरणं पाण्डवाञ्जग्मुर्ह्रिय़माणे महीपतौ ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रिय़दर्शनो महावाहुर्धार्तराष्ट्रो महावलः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वैर्ह्रिय़ते राजा पार्थास्तमनुधावत ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दुःशासनो दुर्विषहो दुर्मुखो दुर्जय़स्तथा |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वद्ध्वा ह्रिय़न्ते गन्धर्वै राजदाराश्च सर्वशः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इति दुर्योधनामात्याः क्रोशन्तो राजगृद्धिनः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आर्ता दीनस्वराः सर्वे युधिष्ठिरमुपागमन् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तांस्तथा व्यथितान्दीनान्भिक्षमाणान्युधिष्ठिरम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वृद्धान्दुर्योधनामात्यान्भीमसेनोऽभ्यभाषत ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्यथा वर्तमानानामर्थो जातोऽय़मन्यथा |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्माभिर्यदनुष्ठेय़ं गन्धर्वैस्तदनुष्ठितम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्मन्त्रितमिदं तात राज्ञो दुर्द्यूतदेविनः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वेष्टारमन्ये क्लीवस्य पातय़न्तीति नः श्रुतम् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदिदं कृतं नः प्रत्यक्षं गन्धर्वैरतिमानुषम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिष्ट्या लोके पुमानस्ति कश्चिदस्मत्प्रिय़े स्थितः |
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
येनास्माकं हृतो भार आसीनानां सुखावहः ||
१७ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
शीतवातातपसहांस्तपसा चैव कर्शितान् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
समस्थो विषमस्थान्हि द्रष्टुमिच्छति दुर्मतिः ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अधर्मचारिणस्तस्य कौरव्यस्य दुरात्मनः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ये शीलमनुवर्तन्ते ते पश्यन्ति पराभवम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अधर्मो हि कृतस्तेन येनैतदुपशिक्षितम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अनृशंसास्तु कौन्तेय़ास्तस्याध्यक्षान्व्रवीमि वः ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं व्रुवाणं कौन्तेय़ं भीमसेनममर्षणम् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न कालः परुषस्याय़मिति राजाभ्यभाषत ||
२१ ख